પંજાબમાં અંતિમ સંસ્કારના 28 દિવસ પછી યુવક જીવતો ઘરે પાછો ફર્યો, તો જેની અંતિમક્રીયા કરી તે મૃતદેહ કોનો?

કપૂરથલાના કાદુપુરમાં એક પરિવારે લગભગ અકલ્પનીય કંઈક અનુભવ્યું. તેમણે પોતાના દીકરાને મરી ગયો માની લીધો હતો અને તેના અંતિમ સંસ્કાર પણ કરી દીધા હતા. આખો પરિવાર શોકમાં ડૂબી ગયો હતો, સંબંધીઓ ભેગા થયા હતા, ધાર્મિક વિધિઓ કરવામાં આવી હતી અને અંતિમ સંસ્કાર પછી પ્રાર્થના કરવામાં આવી હતી. પરિવારને ખાતરી હતી કે રવિ હવે જીવિત નથી. જોકે લગભગ 28 દિવસ પછી અચાનક એક ફોન કોલે આખી કહાની બદલી નાખી. સેન્ટ્રલ જેલમાંથી ફોન આવ્યો. ફોન કરનારે તેમને જણાવ્યું કે રવિ જીવિત છે અને ત્યાં જેલમાં કેદ છે. આ સાંભળીને પરિવાર સંપૂર્ણપણે સ્તબ્ધ થઈ ગયો.

શરૂઆતમાં પરિવાર જેલમાંથી આવેલા સમાચાર પર વિશ્વાસ કરી શક્યો નહીં. તે યુવાન જેને તેઓએ મૃત માનીને અંતિમ વિદાય આપી હતી. કદાચ જેલમાં કેવી રીતે હોઈ શકે? છતાં જ્યારે જેલ અધિકારીએ કહ્યું કે રવિ તેમની સાથે સીધી વાત કરવા માંગે છે ત્યારે તેઓ જેલ તરફ દોડી ગયા. ત્યાં તેમણે જે જોયું તેનાથી તેમની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તેમનો દીકરો રવિ કુમાર તેમની સામે જ ઉભો હતો. મૃત્યુનું દુઃખ અચાનક આનંદમાં પરિવર્તિત થઈ ગયું. પરંતુ આ ખુશીએ એક મોટો પ્રશ્ન ઉભો કર્યો. કોના મૃતદેહને રવિનું માનીને તેઓએ અગ્નિસંસ્કાર કર્યો?

જેલ અધિકારીએ પરિવારને કેવી રીતે જાણ કરી

રવિએ તેના પરિવારને કહ્યું કે ઘરેથી નીકળ્યા પછી તે ભટકતો ફરતો જલંધર પહોંચ્યો હતો. રાત્રે પોલીસે તેને ફરવા બદલ અટકાયતમાં લીધો અને ત્યારબાદ તેને સેન્ટ્રલ જેલમાં મોકલી દેવામાં આવ્યો. પરિવારને આ વિશે કોઈ માહિતી મળી ન હતી. કાદુપુરના એક વ્યક્તિ જે જેલમાં સ્ટાફ સભ્ય તરીકે કામ કરતો હતો તેણે રવિને ઓળખી કાઢ્યો. 2 સપ્ટેમ્બરના રોજ તેણે પરિવારને ફોન કર્યો અને તેમને બધી વિગતો આપી.

શરૂઆતમાં પરિવાર માનતો ન હતો. જોકે જ્યારે જેલ અધિકારીએ કહ્યું કે રવિ તેમની સાથે વ્યક્તિગત રીતે વાત કરવા માંગે છે ત્યારે તેઓ જેલ ગયા. રવિને ત્યાં જોઈને તેમની ખુશીનો કોઈ પાર નહોતો. જે યુવાનના મૃત્યુનો તેઓ દિવસોથી શોક કરી રહ્યા હતા તે જીવતો હતો. પોલીસ સામે હવે સૌથી મોટો પડકાર એ છે કે પરિવારે દફનાવેલા મૃતદેહને ઓળખવો કેવી રીતે.

આ પણ વાંચો: રાજસ્થાનનું અનોખું મંદિર જ્યાં નથી કોઈ મૂર્તિ, ગુફામાં થાય છે સતી માતાના ઘૂંટણની પૂજા

એડવોકેટ સુકેત ગુપ્તાએ પોલીસ દ્વારા કેસના સંચાલન પર પ્રશ્ન ઉઠાવ્યો છે. તેમનો દલીલ છે કે જો જલંધર પોલીસે ખરેખર રવિની અટકાયત કરી હોત તો તેના પરિવારને જાણ કરવી જોઈતી હતી. વધુમાં કપૂરથલા પોલીસ દ્વારા મળેલા મૃતદેહની ઓળખ ફક્ત નિયમિત પ્રક્રિયાઓ પર આધાર રાખવો જોઈતો ન હતો. ડીએનએ ટેસ્ટ કરાવવો જોઈતો હતો. પરિવારના વડાના ડીએનએને મૃતકના ડીએનએ સાથે મેચ કરવાથી ઓળખ અંગેની પરિસ્થિતિ સ્પષ્ટ થઈ શકી હોત.

કાંજલી રોડ પર મળેલો મૃતદેહ કોનો હતો?

આખો મામલો હવે આ પ્રશ્નની આસપાસ ફરે છે. કાંજલી રોડ પર મળેલા મૃતદેહને રવિ તરીકે કેવી રીતે ઓળખવામાં આવ્યો? પરિવારને મૃતદેહ સોંપતા પહેલા ઓળખ કયા આધારે પુષ્ટિ કરવામાં આવી હતી? શું ઓળખ દસ્તાવેજો દ્વારા કરવામાં આવી હતી કે અન્ય કોઈ માધ્યમથી? અને સૌથી અગત્યનું જો રવિ તે સમયે જીવતો હતો અને જાલંધર જેલમાં કેદ હતો તો તે મૃતદેહની સાચી ઓળખ શું છે? પોલીસ હવે આ બધા પ્રશ્નોના જવાબો શોધી રહી છે.

28 દિવસ પછી આનંદ છતાં રહસ્ય હજુ પણ યથાવત

જ્યારે રવિના જીવિત હોવાના કારણે પરિવારને ચોક્કસપણે રાહત મળી છે ત્યારે મામલો હજુ સુધી ઉકેલાયો નથી. પોલીસ માટે હવે એ નિર્ણાયક બની ગયું છે કે જે મૃતદેહને એક પરિવારે પોતાના પુત્ર માનીને વિદાય આપી હતી તેની ઓળખ કોણે કરી હતી. ફક્ત ડીએનએ પરીક્ષણ અને અન્ય તપાસ પ્રક્રિયાઓ જ આ રહસ્યને ઉકેલી શકે છે. હાલ પૂરતું, જ્યારે રવિ જીવિત હોવાની શોધ આશ્ચર્યજનક છે, ત્યારે તે અજાણ્યા મૃતદેહની ઓળખ અંગે એક એટલો જ મહત્વપૂર્ણ પ્રશ્ન રહે છે.